this site is old.. haha..

check these out:

www.tabulas.com/~kurreeztuhh000/

www.kurreeztuhh000.greatestjournal.com/

www.kurreeztuhh000.xanga.com/


buh-bye.. Ü

haiii...super boring.. badtrip, sira pa pc namin so i have to go to a computer shop to do this.. wehhh!! super disadvantage but tus otay! i get to play DOTA! wahahahha!! *evil menacing laughter*

super kabado nga ako kxe bukas na yung dist of grades as well as our BATTERY EXAM RESULT!!!!!!!! *gudluck!* haii.. and i also miss him xooo damn much!... sh*t! i hate it when i dont have class!

its better for me to study and be in school than to end the exams.. plus, 214 wont be 214 again.. ang bulok kxe ng system ng school namin.. damn!

haiii.. i suuuper wish that we'd be back in school again.. kainis kxe eh.. di pa ko nkakalaro ng doters! demn! hahaha.. *laki ng problema*

anyway.. suuper daming disadvantage ng walang class... no money, no chance for lakwatsa and everything.. damn..

*ive said the word for 5 times already! hahaha*

tae..... sana maayos na pc para bawas boredom!

so owkay.. il jst publish my vain moments with myself and with him! Ü



vain.... vain... vain... hahaha...

minsan akala mo, okay na ang lahat.. dahil nandyan na xa.. at masaya ka.. pero minsan maiisip mo nalang, baka naman panandalian lang... at pinadala lang xa para pasayahin ka ng pansamantala.. dahil naawa ang diyOs sayO dahil sa mga pagiyak mo at naisipang bigyan ka ng reward para kahit papano, mamotivate ka pang ituloy ang lahat ng nasimulan mo.. at pati na ituloy pa ang buhay mo.. hindi ba mnsan totoo ito?

at na kahit anong ngiti ang gawin mo, nandyan parin sayong mga mata, ang sakit na dinudulot nya syo, na kahit hindi man nya namamalayan eh unti unting dinudurog ang puso mo na tipong wala nang ititirang pakiramdam kundi ang pakiramdam ng araw-arawang pasakit.. pero kapag nandyan sya, ginagawa mo ang lahat para hindi nya ito makita at maramdaman, ngingiti ka nalang na parang wala lang..

minsan nga akala mo, lahat ng tao kakampi mo.. lahat sila kaya mong i-turn down kahit kailan mo gusto nang walang nasasaktan o nagtatampo.. dahil alam mong naiintindihan ka nila, na minsan ka ring naging malungkot at tila araw araw kang nababagsakan ng lahat ng kademonyohan sa mundo, at ngayon lamang ang panahon mo upang bumawi sa mga panahong iyon.. pero ang mga taong ito, na paminsang kinailangan mo, wala na rin sila para sayo.. dahil nasanay na sila na hindi mo sila kinailangan.. at nasanay na sila na nakangiti ka.. at akala nila ayos na ang lahat... sana nga..

hindi mo na alam kung sino ang sasamahan mo at papaboran.. sa dami ng mga pangako ng panahon para sa iyo at sa kanya, nakakalimutan mo nang maging masaya,,, maging masaya para sa sarili mo.. nakakalimutan mo na kung sino ang tunay na ikaw.. nakakalimutan mo nang maging ikaw.. dahil sa iyong nararamdaman, para ka nang kulang kapag nawala siya.. na alam mong hindi tama..at dapat kang nagtitira para sa sarili mo, para kahit papano na dumating ang panahon na hindi mo inaasahang mangyayari, maiaahon mo pa ang sarili mo sa kalugmukan at may lakas ka pang tumayo ng tuwid at sabihing buo parin ang loob mo at mabubuhay ka nang wala siya.. pero hindi.. sa bawat araw na lumilipas, andito ang mga salita at gawaing patuloy nyang gagawin sayo,,, at dahil sa mga ito, patuloy at patuloy ka pang mahuhulog sa halimaw na hinihintay mo na lamang na kainin ka ng buo, na magpapatunay sayong kahinaan sa pagharap sa mundo..

siya na ba? siya na nga ba ang taong makakasama mo sa hirap at ginhawa? magisip ka nga! siya na ba?

at araw araw mong pinagdadasal sa panginoon na sana bigyan ka pa nang lakas na harapin ang buhay : "para sa kanya"..
at sana nga'y magawa mo ang lahat ng gusto nya upang maging sapat : "para sa kanya"..
at na maging maayos at masaya ang buhay nya : "para sa kanya"..

sayo..? para sayo? anong idinasal mo? wala? wag kang tanga! wag kang magpakatanga! kapag nawala xa, ano ka na? nasan ka na? nasa kanya na ang lahat ng grasya na ipinagdasal mo na dapat ay nasayo.. at ikaw? ano ka na? wala! isang tangang patuloy nanamang iibig sa isang taong hindi mo alam kung ganon din ba ang kanyang pakiramdam para sayo.. isang tangang patuloy na magmamalimos ng pagmamahal na hinding hindi mo makukuha..

sino ka na ba? hindi na kita kilala! gumising ka nga! ibalik mo ang lahat! maging malakas ka! wag kang maging tanga!

hoy hoy... ten years ba bago ako makapgpost ulet?! hahaha... churi churi, tao lang.. mej madami kxe kming gnawa for the past few days at ksabay na rin ng ktamaran kaya hindi ako nakapagpost.. *bleh* haha.. anyway.. sabog sabog nanaman ako nitong linggo.. pano dumaan and feb. 12, feb. 14 at ngayong araw na to, feb 15.. pero hindi naman ako ganun ksabog.. but still.. napakalaking ixu na ngyari sa honey koh.. sa friends ko pati sa sarili ko.. i mean, mostly sa sarili ko.. okay.. ganito yon..

feb.12?? anu pa nga ba?? ang pagdaan ng supposed-to-be 33rd month anniversary namin nung isa.. oh well.. sabi rin naman ni trixie na laging may something weird sakn kpag papalapit ang date na 12.. seems like ive been missing someone yet i know for a fact that hindi na pupwede yon at msaya ako sa person i am with kaya hindi ko na iririsk ang happiness ko para sa isang walang -tutut- na past experiences.. (fill in the blanks nalang!Ü) nasanay lang ako.. kaya still, after 4 months, natatanga parin ako sa mga nangyayari.. *aminadong tanga naman talaga ako eh!*

feb.14?? 1st valentines na after 3 years, iba na ang kavalentines ko.. kumbaga sa isang foreigner sa foreign land, na-"culture shock" ako.. confusing.. yet very understandable para sa mga taong alam kung ano yung past ko..

feb. 15?? supposed-to-be 4th year friendship namin ni ex..


haaii.. and guess what happened yesterday?? napakatanga ko talaga at nagpakatanga at nagpadala nanaman ako sa mga compulsive actions ko without thinking hard.. feb 12.. that was the night na nagparamdam nanaman ako kay ex.. o diba, ang tanga ko talaga...?!?! ewan ko.. namimiss ko ba xa?? o pikon lang ako sa mga ngyayari na hindi ko gusto?? ang baliw ko nga eh.. i thought nga,,, what 's the point of me calling him?? he cried over the phone again, and honestly while i talked to him, i felt like i wanted to cry too.. which i did... unintentionally.. maybe that's because im still guilty of what happened between us.. or the fact that kahit anong mangyari, meron parin cgurong something in me na i cant let go.. the hypothetic feelings may still have left me wounded.. i dunno.. i feel stupid talaga.. andito na nga sakin yung taong ibinigay ni God to make me feel special and loved, na nakkita ko naman na gagawin ang lahat para sakin.. pero bakit ba hindi ako makuntento pa ata..??? *damn* hindi sa hindi ako makuntento sa honey koh... mahal ko sya.. mahal na mahal.. cguro nga dahil sa hindi nga naman ganon kadaling kalimutan yung 2 years and 4 months.. kahit sino naman mahihirapan pero damn naman,,, sana hindi na xa pumapasok sa isip ko dahil masaya na ko.. ayko nang maging CONFUSED.. nakakapagod..


so here goes.. yung nangyari kahapOn.. nung umaga ayos ako eh.. pagdating ng post-bogchi... eto na..

-----zzz++>>> we went back sa room pagkatapos naming maglunch sa fort bus terminal.. i was with him and the guys.. mej tahimik na nga ko nun, hindi ko alam kung bakit.. *tanga* tapos nung dumating kami sa room, sabi nya dun lang xa sa guys nya, so i said okay.. tapos yun.. i had the urge to go make pasaway... sabi ko pa nga kanila arjan na nasa room nung inwan nya, "pag hinanap ako, sabihin mo nagpunta sa heaven".. pero they know i wuz just kiddin.. 12 palang nun ng tanghali.. so i decided to have some time for myself lang.. some time alone.. dahil siguro, di ko man pansin at aminin, kaya baka ako nagkaganon kxe, subconsciously, hindi parin naalis sa isip ko yung napagusapan namin nung 12.. its still at the back of my puny mind.. so un.. nagpunta ako ng 7 11, bumili ng drink, at tumambay,,, mag-isa.. ang tanga ko nga talaga dahil gumana nanaman ang pagiging compulsive ko, at tinawagan ko siya.. sino xa?? si ex... may klase nga xa eh.. tinanong kung nasan ako, sabi ko nasa skul, at bakit daw ako tumatawag,,, sabi ko wala..!! after nung maikling sagutan namin sa fone na tinapos din agad kxe may class nga xa,,, nagsulat ako ng nararamdaman sa notebook kong spongebOOb *quoted by veron..Ü*.. na kahit dun sa sinulat ko, halatang super confused ako sa mga bagay na hindi ko alam kung ano.. *tanga* start non, nagtxt si nathan.. pupunta daw xa ng library at nasan daw ako.. sbi ko cge lang, pmunta ka lang don dito lang ako nagiikot.. san?.. sa labas.. nagworry talaga xa sakin, kxe nung cnabi ko yun, hinanap nya ko.. as in inikot nya yung buong bonif. stop over.. ayokong sabihin kxe kung nasan ako kxe sabi ko nga na i need time for myself.. medyo naiiyak nanaman akoh nung time na yun kaya asbi ko, LORD, i need you!.. i went back to school para magpunta ng chapel, then he texted me.. san na raw ba ko.. sabi ko pabalik na ng school, pero hindi pa ko didiretso ng room and im gonna go somewhere.. sobrang worried na nga xa talaga, talagang nafeefeel ko.. ewan ko ba.. why did i do such a thing.. nung nasa chapel na kO, dun.. i was crying and all.. tinawagan ko pa si bez, thought i could talk to her but they went to glorietta nun, pero she really came back to school when i told her what i was feeling.. so as i was waiting for her, ayun.. kinausap ko si papa god, para akong auti na magisang nagsasalita at umiiyak ng parang walang dahilan kung makikita ng ibang tao.. pero sobrang helpful yun.. i told god na please, sana tulungan nya ko na hindi na maisip si ex dahil eto na eh.. nahanap ko na yung taong mahal ko at magmamahal sakin ng totoo... kumbaga, the one i really deserve, and the one who deserves me.. *sana*.. he texted me and asked me ulit kung nasan na ko.. sbi ko.. if i tell you magulo ang isip ko, where do you think will i be and what do you think am i doing..? sinabi ko, think hard, coz he really wasnt sure kung nasan ako.. talagang hinanap nya ko sa school.. sobrang appreciate kO ung ginawa nya.. then i told him.. alam mo kung nasan ako, magisip ka ng mabuti.. in 2 minutes, i heard footsteps.. and as i tried to look kung sino yon, i saw him.. and he found me.. sobrang sakit ng pakiramdam ko na hindi ko maintindihan, tapos nung nakita ko xa, everything went blank.. he came to me and kissed me.. i saw him na he's at the verge of crying na.. i said i was sorry, and hugged him, and kissed him.. hindi ko alam kung anong sorry ang gagawin ko kxe talagang worried xa kung ano bang nangyayari sakin.. nakikita ko sa eyes nya.. then trixie came.. ayon.. but she knew na we were talking so she left.. then after that, we came back to class as he held my hand very tightly... during our english class, i wrote a letter to him.. sabi ko im sorry.. and i told him that naalala ko si ex then explained the probable reasons why.. tapos after our lit class, niyaya ko xa lumabas.. he told me na yun nga ung una nyang naisip.. na naalala ko si ex then i decided na makipagkita kxe the day before i told him nga na naalala ko.. sobrang sorry talaga ako sa kanya.. mahal ko si nathan.. sobra.. pero ewan ko ba bakit bglang nagkaganon.. nasa corridor kmi, i cried to him sa sobrang sorry ko na hindi ko talaga alam kung pano sasabihin.. ayoko xang saktan talaga kxe mhal ko xa ng sobra.. ewan ko ba.. sabay bigla nyang sinabi sakin... just tell me if you miss him... haaaiii.. nagpakamartyr nanaman ang asawa koh.. pero he understood what i felt.. na its hard for me to cope up with the changes.. grabe.. i love him talaga..


haii.. ewan.. haha.. pero i now know for a fact that he really loves me.. un na yon.. and i love him.. so that's it.. di ko na iisipin ang iba.. i love him talaga..

otei..ciao na.. haha.. aral na ko for battery exams namin... weeeeeeee.... teecee...

i love you hOney koH!!!